Το 4-2-3-1 του Μπάγεβιτς

Σε ένα συγκεκριμένο σύστημα με τις παραλλαγές του φαίνεται ότι έχει καταλήξει ο Σέρβος προπονητής – ΑΝΑΛΥΣΗ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΖΕΕΦΕΛΝΤ: ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΡΒΟΥΝΙΑΡΗΣ


Ένα συγκεκριμένο σύστημα δούλεψε ο Ντούσαν Μπάγεβιτς καθ’ όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας στο Ζέεφελντ: το 4-2-3-1. Στόχος του προπονητή είναι να εμπεδώσουν οι ποδοσφαιριστές του τα μυστικά του συγκεκριμένου συστήματος και των παραλλαγών του. Στις ασκήσεις κυκλοφορίες, στην άσκηση τακτικής, αλλά και στους αγώνες ο προπονητής ζητούσε συγκεκριμένα πράγματα από τους παίκτες. Στοιχεία που καλούνται να βάλουν καλά μέσα στο μυαλό τους για να τους βγαίνουν μηχανικά στο γήπεδο. Οι αυτοματισμοί έλειψαν πέρυσι από την ΑΕΚ και ένας από τους λόγους (ο βασικός βεβαίως είναι η λιγοστή δουλειά πάνω στην τακτική) είχε να κάνει με τις πολλές συνεχείς εναλλαγές θέσεων παικτών μέσα στην ενδεκάδα ειδικά από τη μέση και μπροστά.

Το συγκεκριμένο σύστημα παίζουν μεγάλα κλαμπ της Ευρώπης. Το 4-2-3-1 αποτελεί θα λέγαμε το «σύστημα του 21ου αιώνα». Και αυτό διότι το ποδόσφαιρο έχει εξελιχθεί: στηρίζεται στη δύναμη, στην αμυντική τακτική και στην ομαδικότητα. Για να ακολουθήσει μία ομάδα την εν λόγω ανάπτυξη μέσα στο παιχνίδι οφείλει να έχει εξτρέμ «σφαίρες» που να συγκλίνουν προς τη μεγάλη περιοχή και να παίζουν δίπλα στον επιθετικό, όπως φυσικά αμυντικά χαφ που να «καθαρίζουν» ότι προσπαθεί να περάσει προς την άμυνα. Ο φορ (αν και φαίνεται… μοναχικό αυτό το «1» διαβάζοντας το σύστημα) δεν πρέπει ποτέ να είναι μόνος μέσα στη μεγάλη περιοχή. Εξ ου και ο Μπάγεβιτς ζητούσε συνεχώς από τους Σκόκο και Λεονάρντο (οι εξτρέμ που δείχνει να εμπιστεύεται) να γίνονται στηρίγματα στον Μπλάνκο ή τον εκάστοτε επιθετικό.

Τεράστιο ρόλο στη σωστή επιθετική λειτουργία του 4-2-3-1 παίζει ο παίκτης πίσω από τον φορ. Ο Λυμπερόπουλος στην προκειμένη περίπτωση. Τούτος εξάλλου ήταν και ο λόγος που ο Μπάγεβιτς σε όλα τα φιλικά ξεκίνησε με την τριπλέτα, πίσω από τον επιθετικό, Σκόκο – Λεονάρντο – Λυμπερόπουλο. Προσπάθησε να τους αρχίσει από τώρα τα… μαθήματα γνωριμίας τους, με βασικό (και μοναδικό) στόχο να βρίσκονται, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα και μετά, με… κλειστά μάτια. Ένας από τους πολλούς λόγους που ο Μπάγεβιτς δεν θέλει να φύγει ο Σκόκο είναι και αυτό το γεγονός: Να μη σπάσει η τριάδα, πίσω από τον φορ. Εκτός από την παραπάνω τριάδα ο Μπάγεβιτς χρησιμοποίησε σε όλα τα φιλικά και τον Καφέ. Στο νευραλγικό ρόλο του κέντρου το δεύτερο κατ’ ουσία αμυντικό χαφ είναι ο συνδετικός κρίκος κέντρου και επίθεσης.

Από εκεί και πέρα υπάρχουν οι πολλές παραλλαγές του συστήματος, όπου δεν μπορούν να μπερδέψουν τους παίκτες. Κάνοντας η ΑΕΚ επίθεση κάλλιστα μπορεί να μετουσιωθεί σε ένα 4-4-2 ή ακόμη και 2-3-1-4 (σε παιχνίδια που η ΑΕΚ έχει ανέβει ψηλά και πιέζει). Δηλαδή τα δύο κεντρικά στόπερ να βρίσκονται στη σέντρα, τα δύο πλάγια μπακ να ανεβοκατεβαίνουν τη πλευρά και σαν όριο να υπάρχει το ένα από τα δύο αμυντικό χαφ. Στον «άσο» να βρίσκεται ο δεύτερος αμυντικός χαφ (Καφές) και τα εξτρέμ μαζί με τον επιτελικό να έχουν ως όριο τη μεγάλη περιοχή του αντιπάλου. Όταν πάλι η ομάδα αμύνεται το σύστημα μετατρέπεται σε 4-1-4-1. Η ουσία του πράγματος όμως η πίεση ψηλά, ώστε να μην αναγκάζεται συνεχώς η ομάδα να νιώθει πίεση στα καρέ της. Ένα από τα βασικά πράγματα που ζητούσε ο Μπάγεβιτς σε όλες τις ασκήσεις: η πίεση ψηλά.

ΠΗΓΗ=http://www.aek365.gr/